Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Σκίτσα Ανάγκης

Είχα πολύ, μα πάρα πολύ καιρό να ασχοληθώ με ζωγραφική ή σκιτσάρισμα.
Με εξέπληξε το ότι με βρήκε πιο ώριμη και πιο ξεκάθαρη για το ποιο ακριβώς θέλω να είναι το αποτέλεσμα, η τελευταία αυτή προσπάθεια.
Κάπως όπως λέμε: "Μάθε τέχνη κι άστηνε... "

Ξεκίνησε λόγω ανάγκης, για να βρεθεί ένα φόντο σε μια εικόνα (τα υπόλοιπα βασικά στοιχεία της, τα έχω ζωγραφίσει ήδη και θα τα προσθέσω με το photoshop).

Έκανα διάφορα προσχέδια, αλλά τελικά οι υπόλοιπες μου φάνηκαν φλύαρες και θα κρατήσω την Εικόνα 1 (οι ανάγκες του σκίτσου επιβάλλουν να είναι ασπρόμαυρο).
Ένα άλλο που με εκπλήσσει και με κάνει να σκέφτομαι ότι κάτι κάνω λάθος, είναι το πόσο γρήγορα σχεδιάζονται όλα αυτά. Σε λιγότερο από μία ώρα είχα τελειώσει με όλα τους...



Τα τρία στάδια της τελικής εικόνας που χρησιμοποίησα είναι:
1. Μαλακό μολύβι 4Β (πάντα υπάρχουν άφθονα σύνεργα ζωγραφικής και σκιτσαρίσματος στο σπίτι)
2. Χοντρό μαρκαδόρο
3. Κάρβουνο (και θόλωμά του με το δάχτυλο)

Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Σπίτι


Ούτε θυμάμαι ποια εποχή το έκανα. Πάντως είναι πάρα πολύ παλιό,
και είναι ζωγραφισμένο σε σανιδάκι (κάτι σαν το ξύλο μπάλσας)
Θυμάμαι όμως ότι είχα χρησιμοποιήσει μπογιές και κηρομπογιές.

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Κόμικς














Να, που φτάσαμε και στα μαθήματα κόμικς.
Ο δάσκαλος μας εξηγούσε πώς δημιουργούμε από την αρχή το σενάριο: "Μπαίνει π.χ. μια μαμά στο δωμάτιο του γιού της και βλέπει…"
Αυτήν την φράση κρατήσαμε και οι δύο και κάναμε κόμικς με το ίδιο θέμα: Μια μαμά που μπαίνει στο δωμάτιο του γιού της, μόνο που συνεχίσαμε αλλιώς την αρχική εικόνα.
Αναφέρω το "δύο" γιατί από ένα γκρουπ περίπου 20 ατόμων που ξεκίνησε από πέρυσι τα μαθήματα, στο τέλος μείναμε μόνο δύο!

Τελικά τα κόμικς είναι πολύ διασκεδαστικά όσον αφορά στο σενάριο και στο σκιτσάρισμα (όλο αυτό το σκηνοθετικό του τι θα δώσεις στην εικόνα και πώς-ανακάλυψα ότι μου αρέσει το ξαφνικό ζουμάρισμα, γι αυτό και τα αστέρια-καρέ).
Είναι όμως πολύ-πολύ, μα πάρα πολύ βαρετά όσον αφορά στο χρωματισμό τους. Ουφ και πάλι ουφ μέχρι να το τελειώσω!
Τελικά είναι έτοιμο -αν και το καθυστέρησα αρκετά λόγω φόρτου εργασίας- για να πάρει το δρόμο του για τη μικρή μας έκθεση με έργα όλων των μαθητών (εμείς του δεύτερου έτους είμαστε μόνο 2 αλλά έχει πολλούς από το πρώτο).

Ορίστε και η συνοπτική διαδικασία για να κάνεις κόμικς:
1. Γράφουμε το σενάριο
2. Σκιτσάρουμε τους βασικούς ήρωες (ανφάς και προφίλ)
3. Μοιράζουμε το σενάριο σε καρέ
4. Αναλύουμε καρέ-καρέ την ιστορία μας (δεν παραλείπουμε: αφήγηση, διαλόγους, θορύβους)
5. Χωρίζουμε τις σελίδες σε καρέ
6. Απεικονίζουμε την ιστορία καρέ-καρέ σε Α3
7. Κάνουμε σμίκρυνση σε Α4
8. Χρωματίζουμε


-

Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

έκθεση




Έργο μου, κρεμασμένο σε έκθεση σκίτσου
του τμήματος που ξεκίνησα να παρακολουθώ πριν λίγο καιρό.

Το συγκεκριμένο έγινε μετά από μαθήματα 2 μηνών.

Μια κι από μικρή μου άρεσε το σκίτσο,
είπα να το καλλιεργήσω κάπως περισσότερο...



.

Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009

Σκίτσα 5

.
.
.
Τίτλος εκπομπής: "Γρανίτης από βινύλλιο"

Ένας γρανίτης από βινύλλιο που στάζει το όνομα τού ραδιοφωνικού παραγωγού: "Πόλυς Μαυρόπουλος", σα να είναι ο ίδιος (λόγω ονόματος) ο μαύρος γρανίτης της εκπομπής του.

Ο Οβελίξ λέει στο συννεφάκι διαλόγου: "Αυτό το καινούργιο είδος μενίρ έχει μεγάλη ζήτηση τελευταία. Πάει για το ΤΟΡ 10".
Πάνω από την κατάληξη -ης στη λέξη γρανίτης, γράφω ένα "Ε, χμ!...", που αμφισβητεί την κατάληξη και παίζει με το γρανίτης-γρανίτα (γι' αυτό και λιώνει και στάζει), αλλά σιγά μην το κατάλαβε κανείς όταν το έστειλα.
.
.

Σκίτσα 4

.

.
.
Δυστυχώς, δεν φωτοτυπήθηκε ο τίτλος από αυτήν την εκπομπή και τον ξέχασα.
Έτσι, χάνει το νόημά της η σατυρική πλευρά του σκίτσου.
Στο σκίτσο φαίνονται τα πόδια κάποιου που ψαρεύει με δόλωμα έναν δίσκο.
Τα ψάρια που τσιμπάνε (κατά το: μικρότερο ψάρι τρώγεται από το μεγαλύτερο) είναι με τη σειρά οι δύο παραγωγοί της εκπομπής, αλλά το πιο μεγάλο (με ανοιχτό το στόμα, έτοιμο για να φάει τα υπολοιπα που επίσης ετοιμάζονται να φάνε ή τρώνε κάτι), είναι οι τηλεθεατές.
.
.

Σκίτσα 2

.

.
Τίτλος εκπομπής: "American Countdown"
.
Δυστυχώς, δεν φαίνονται και τόσο καλά οι λεπτομέρειες.
Στο έγχρωμο -απ' ό,τι θυμάμαι- ήταν πολύ πιο χαρούμενο και καλύτερο.
Οι παρουσιαστές λέγονταν Χρήστος και Χρήστος.
Ο πρώτος Χρήστος φοράει μπλου-τζιν και ο δεύτερος (λόγω του ότι το επίθετό του ήταν Πορτοκάλογλου), φοράει εμπριμέ καμπάνα παντελόνι 6Ο'ς, με ζωγραφισμένα πορτοκάλια πάνω του.
.

Σκίτσα 3

.
.

.
Τίτλος εκπομπής: "Pop και Rock μουσικές περιπλάνήσεις"
.
Και πάλι, τα χρώματα (κίτρινο-μαύρο) του μελισσούλη που περιπλανιέται και των λουλουδιών, χάνονται στο α/μ και φαίνονται σαν μουτζούρες του μαύρου.
Επίσης, δεν ξέρω αν φαίνεται καθαρά, αλλά τα λουλούδια είναι δίσκοι από βινύλλιο.
.
.

Σκίτσα 1

Ήταν η εποχή του "Εγώ".
Μέχρι και έξω από την πόρτα του σπιτιού που έμενα με την συγκάτοικό μου, ένα σκέτο Εγώ έγραφα.
Έτσι υπέγραφα παντού κι έτσι υπέγραψα και τα σκίτσα αυτά.
Κάποιος τοπικός ραδιοσταθμός είχε κηρύξει διαγωνισμό σκίτσου για τις εκπομπές του, πώς φανταζόμαστε, δηλαδή, τους παραγωγούς του σταθμού (που τότε μας ήταν άγνωστοι και μόνο τους ακούγαμε - το λέω αυτό, γιατί θα δείτε ίσως στα επόμενα σκίτσα κάποια πιο γνωστά ονόματα), και μια και μου άρεσε το σκιτσάρισμα, είπα να λάβω μέρος σατιρίζοντάς τους.
Παρ' όλο που ήμουν ερασιτέχνις, κέρδισα το δεύτερο βραβείο.
Το πρώτο το πήρε κάποιος επαγγελματίας.
Αχ, κι όλο έλεγα ότι θα 'πρεπε να σπουδάσω σκιτσογραφία... μου άρεσε...
Άλλο ένα κάτι που έμεινε στα αζήτητα...

.


.

Τίτλος εκπομπής: "Φόρμουλα Ένα "


Είχα χρωματίσει κι όλας με διάφορα χρώματα τα σκιτσάκια μου.
Τα κράτησε ο σταθμός κι ούτε ξέρω τι απέγιναν τελικά.
Εμένα μου 'μειναν μόνο οι ασπρόμαυρες φωτοτυπίες.

ξένο τοπίο 1

.
.
νερομπογιές
.

Αυτό είναι το πρώτο σχέδιο που θυμάμαι να ζωγράφισα με νερομπογιές.
Είχα μαζεμένα όλα τα σχετικά σύνεργα (πινέλα, νερομπογιές, κουπάκι με νερό, πανάκι να σκουπίζω τα πινέλα) στο ντουλάπι με τα σχολικα μου βιβλία κι εκεί ...μέσα(!) ζωγράφιζα.
Ασχολιόμουν με αυτό τόση πολλή ώρα, που άκουγα παρατηρήσεις ότι τα κάνω πολύ μικροσκοπικά κι ότι θα χαλάσω τα μάτια μου...
(Τώρα που το σκέφτομαι, ένα "μπράβο, πολύ ωραίο, έχεις ταλέντο", αντί για τις παρατήρήσεις, θα ήταν πολύ πιο παιδαγωγικό).
Μετά, ζωγράφισα και το ξένο τοπίο νο 2 για να τα κάνω... σετ.
Τις εικόνες τις αντέγραψα από κάτι ξένα περιοδικά μόδας που έπαιρνε η μεγάλη μου αδερφή.
Αν θυμάμαι καλά, ήταν διαφημίσεις γαλακτοκομικών, και στο τραπέζι μπροστά που άφησα άδειο, ήταν απλωμένα όλα τα καλούδια της γαλακτοκομικής εταιρείας.

.

ξένο τοπίο 2

.
.
νερομπογιές
.

μπαλόνια

.
.
παστέλ
.

παιδί

.
.
νερομπογιές
.

ουρανός-πρόσωπα



.
.
παστέλ
.
Ποτέ δεν τα κατάφερνα στα πρόσωπα.
Δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά αυτές οι ζωγραφιές μου δεν μου αρέσουν ΚΑΘΟΛΟΥ!
.



ορεινό

.
.
κάρβουνο
.
Το πρώτο σχέδιο που έκανα με κάρβουνο
.

λιμάνι

.
.
κάρβουνο, μολύβι, μαρκαδόρος
.

μισοτελειωμένο

.
.
νερομπογιές
.
αυτό γιατί το άφησα μισοτελειωμένο ούτε που θυμάμαι...
.

λουλούδι 1

.
.
παστέλ
.
Θυμάμαι, τέτοια αφηρημένα λουλούδια ζωγράφιζα κατά κόρον.
Κάποτε, είχα κορνιζάρει ένα σετ και τα κανα δώρο σε μια φίλη μου που τα κράτησε μέχρι και τον γάμο της να στολίζουν μια κολώνα του σπιτιού της.
.

λουλούδι 2

.
.
παστέλ
.

λουλούδι 3

.
.
παστέλ
.

ηλιοβασίλεμα

.
.
νερομπογιές και φώτο από περιοδικό
.
Έτσι, μου 'ρθε κάποτε να φτιάξω και κολάζ...
.

τοπίο


..
παστέλ
.

σετ






.
.
παστέλ
.

χελιδόνια

.
.
παστέλ και μαρκαδόρος
.

καρτ ποστάλ

.
.

παστέλ, μαύρος μαρκαδόρος, στυλό, μολύβι, νερομπογιές, νομίζω και ξυλομπογιές...

Δεν θυμάμαι μετά από τόσα χρόνια... (ό,τι είχα και δεν είχα μάλλον)

.

κάποτε ζωγράφιζα...

.
.
κάρβουνο
.
Αντιγραφή από το εξώφυλλο ενός δίσκου
.